In de onderhavige uitspraak gaat het onder meer om de invloed van de geluidsbelasting van windturbines op het woongenot dat wordt ontleend aan een woning voor zover deze aantasting leidt tot een waardevermindering van de woning. In dat kader wordt de (fictie van) de redelijk denkend en handelend koper opgevoerd. Ik wijs in mijn nieuwsbrief […]
In deze zaak speelde in hoofdzaak een drietal rechtsvragen. Hoe om te gaan met de legalisatie van een deels al geruime tijd bestaand terras. Welke drempel dient te worden toegepast in het kader van het normale maatschappelijk risico en is als gevolg van de planologische maatregel planologisch nadeel opgetreden. De feitelijke situatie was dat een
AbRS 22 januari 2020, ECLI:NL:RVS:2020:214, Terras Eijsden Lees bericht »
In de onderhavige uitspraak was het overgangsrecht onderwerp van geschil. Het betreft overgangsrecht bij directe planschade. In mijn praktijk kom ik met regelmaat naar mijn mening onjuiste opvattingen van deskundigen tegen met betrekking tot overgangsrecht en de wijze waarop dit recht in de planologische vergelijking en bij de waardering van de schade dient te worden
AbRS 15 januari 2020, ECLI:NL:RVS:2020:79 Overgangsrecht Schiedam Lees bericht »
De jurisprudentie aangaande het normale maatschappelijke risico (nmr) is meer dan 10 jaar na de introductie van het nmr in het planschaderecht nog volop in ontwikkeling. Afgelopen week waren er twee uitspraken die bijdragen aan een verdere verfijning van de jurisprudentie met betrekking tot toepassing van de drempel aangaande het nmr. Tijd voor een update.
Normaal maatschappelijk risico Lees bericht »
In casu was de vraag aan de orde of als gevolg van de terinzagelegging van een voorontwerpbestemmingplan de voorzienbaarheid, die aan een eerder kenbare gemaakte structuurvisie kon worden ontleend, door dat voorontwerp wordt doorbroken, zodat van voorzienbaarheid ten tijde van de aankoop geen sprake was. Het is juist dat als gevolg van nieuw planologisch beleid
In deze uitspraak ging het onder meer de vraag of het college van burgemeester en wethouders in hoger beroep de afwijzing van de aanvraag om tegemoetkoming in schade kon baseren op een andere grondslag. Aanvrager was passieve risicoaanvaarding tegengeworpen vanwege verwijtbaar stilzitten na de terinzagelegging van een voorontwerpbestemmingsplan waaruit de beperking van de bebouwing- en
In de onderhavige uitspraak was de vraag aan de orde of de schade anderszins verzekerd was, dan wel de compensatie in natura juist nog onzeker was. Ten tijde van de beslissing op bezwaar was het bestemmingsplan nog niet onherroepelijk. In de beslissing in primo (en bij bezwaar gehandhaafd) is bepaald dat de tegemoetkoming in geld met
In deze uitspraak gaat het wederom over de hoogte van de toegepaste drempel in het kader van het normale maatschappelijke risico en de invloed van de omvang van de schade op deze drempel. In de uitspraken van 2 maart 2016, ECLI:NL:RVS:2018:530 en 8 augustus 2018, ECLI:NL:RVS:2018:2620 heeft de Afdeling zich al over deze materie uitgelaten.
In deze uitspraak was de vraag aan de orde of aanvrager om tegemoetkoming in (directe) planschade kon worden verweten dat hij geen concrete pogingen in het werk had gesteld om de bestaande gebruiksmogelijkheden alsnog te benutten. Aanvrager betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat het college zich op het standpunt mocht stellen dat
In deze uitspraak gaat het onder meer om de vraag of sprake is van passieve risico-aanaarding vanwege het vervallen van bebouwings- en gebruiksmogelijkheden op het eigen perceel. Zich baserend op een advies van een tweede adviseur is uiteindelijk, naar ik begrijp, het standpunt dat de schade voor rekening van aanvrager blijft vanwege passieve risicoaanvaarding. Alle